Logo mooigeldropmierlo.nl
  | Fotonummer: b484ea
Foto: Ingezonden
columns

't Is lente, 't is lente…

Elke lente begint het opnieuw: de zomerjurkjes komen uit de kast, de korte broeken verschijnen weer, met daaronder teenslippers of riviersandalen. Zoals al eens eerder beschreven, kun je er op school elke dag een hele modeshow mee vullen. Er wordt letterlijk weer alles uit de kast gehaald.

Aan Doortje kon ik altijd zien dat de lente weer volop in het land was: haar zomerjurkje leek dan schoner dan een paar maanden eerder. Ja je leest het goed: een paar maanden eerder, want Door droeg zomer of winter, herfst of lente, vaak hetzelfde zomerjurkje. Afhankelijk van het jaargetijde, werd dat aangevuld met hemd, vest, maillot en dichte schoentjes van d'r oudere zus, of juist 'opgefrist' met blote armpjes en teenslippers…van d'r oudere zus. Zoals gezegd was haar jurkje meestal in de lentetijd minder smoezelig. Of misschien leek dat zo omdat Doortje in het voorjaarszonnetje zelf wat minder smoezelig leek te zijn. Haar dop-oogjes keken dan ook vaak vrolijker de wereld in. Logisch natuurlijk, want in de wintertijd viel er in zo'n jurkje weinig te lachen. Bovendien pasten de te grote schoenen niet echt sluitend om de kleine voetjes, met het gevolg dat het nogal eens binnen wilde regenen.

Haar jongere broer Fritske had er altijd een handje van uitspraken te doen waarvan hijzelf amper, of helemaal niet, de betekenis wist. "'t Is lente, 't is lente, ik voel het aan m'n instrumenten…", riep hij uit volle borst enthousiast door de gangen van de school. Waarschijnlijk had hij het gekopieerd van zijn oudere puber-broer want op mijn vraag over welke instrumenten hij het had lachte hij wat onzeker en er verscheen een ondeugende grijns op z'n gezicht…

De evenzo ondeugende oogjes van Doortje keken me aan toen ze tussen de middag met een puntzak friet in de rij stond. D'r vingertjes tot aan d'r handpalm vol vet en mayonaise. Op mijn vraag of ze dat niet thuis had kunnen opeten - destijds gingen de kinderen tussen de middag nog thuis eten - , kwam er een stortvloed aan woorden over een gesloten deur, vader niet thuis, vader gaan zoeken, kroeg in kroeg uit, vader gevonden: "Hier hedde nun knaak, goa mar 'n frietje halen!", en toen samen met Fritske naar de friettent en vervolgens naar school. In vogelvlucht beschreven zoals Doortje het kon vertellen. Vol overgave!

Eenmaal binnen rook de klas al gauw naar een vette frietwagen. Gelukkig was de puntzak snel leeg en kon ik hem in de koffiekamer weggooien. Vette en riekende plakvingers hield ik er aan over. Door het raam zag ik Fritske aan komen rennen met in de ene hand zijn puntzak friet en in de andere een half afgekloven frikandel. In de haast struikelde hij over z'n eigen voetjes, en smakte nogal hard tegen de grond. Oei… dacht ik, dat voelt ie aan z'n instrumenten…

Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooigeldropmierlo.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>