Logo mooigeldropmierlo.nl
  | Fotonummer: 4ee849
Foto: Peter Wijlaars
columns

Oma Olga in de boot

Op een van de laatste dagen dat ik in Panama was, besloot mijn dochter me te trakteren op een boottocht over de rivier de Chagress. Met het hele gezin togen we naar de aanlegplaats. Het eerste stuk gaf de kapitein flink gas en we vlogen over het water. De twee oudste jongens schreeuwden het uit van plezier. De jongste zat in een draagzak tegen de buik van zijn moeder geklemd en sliep gewoon door.

In de Chagress zijn duizenden kleine eilandjes en de boot voer naar een eilandje toe. Heel langzaam voeren we eromheen. De gids wees ons op een enorme leguaan die in een palmboom zat te dutten. De twee jongens keken er even naar. "Die zie ik iedere ochtend", zei mijn middelste kleinzoon van vier. "Er zit er een in een holle boom waar we langs moeten als we naar school gaan."

De boot voer verder en de gids wees ons op een luiaard die aan zijn klauwen hoog in een boom hing en langzaam op een andere tak probeerde te komen. Ik keek gefascineerd toe en schrok me rot van een enorm gebrul. Het leek of er een leeuw op ons afkwam, maar die leven niet in Panama. "Oma", zei mijn oudste kleinzoon van zeven. "Dat zijn brulapen hoor, daar hoef je niet van te schrikken."

Ik keek weer naar de luiaard. "Nou heb ik er een in het echt gezien", zei ik tevreden. "Aan het eind van onze straat hangt er vaak een", zei mijn oudste kleinzoon. "Ik zal het je straks laten zien." De toekan streek regelmatig neer in de palmbomen van hun eigen tuin, de raafgieren zagen ze altijd bij de brug, de kapucijneraapjes hadden ze ook al eens gezien en er zat een gordeldier langs de weg naar het kanaal. Van de leafcutting ants, bladsnijdende mieren, sloeg zelfs ik niet achterover, in lange rijen liepen ze over de straten van Gamboa, zo nu en dan met stukjes bladeren en dan weer met bloemetjes.

De boot voer zo'n half uur langzaam rond en mijn kleinzonen begonnen zich te vervelen. Eindelijk gingen we terug in sneltreinvaart en terwijl de spetters om hun oren vlogen, juichten ze. We kwamen weer bij de aanlegplaats en stapten uit. Mijn middelste kleinzoon liep over de steiger naar de kant. "Kijk oma", schreeuwde hij opeens. "Een eend!"

Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooigeldropmierlo.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>