Logo mooigeldropmierlo.nl
  | Fotonummer: 8040fd
Foto: joan delisse
columns

Een ezel stoot zich geen…

Aan de andere kant van de weg fietste een man met een kind. Waarschijnlijk op weg naar school, net als ik. Alleen fietste ik in de tegenovergestelde richting naar een andere school. Ik stoorde mij aan het fietsgedrag van de man: rechtop fietsend met beide handen in de jaszakken. Hij keek om zich heen, alsof hij triomfantelijk wilde laten zien dat hij met losse handen kon fietsen. Dat doe ik ook wel eens. Maar niet in het bijzijn van kinderen. Wat dat betreft heeft een meester toch enigszins een voorbeeldfunctie.

Het jongetje fietste naast hem, aan de stoepkant, met beide handen aan het stuur. Tja, dacht ik, wie geeft nou het goede voorbeeld. Mijn gedachte was nog niet koud, of de man schoot met een ongecontroleerde zwieper via een stukje groenstrook de rijbaan op. Het jongetje butste trouw achter hem aan. Zo te zien kreeg de man z'n handen moeilijk uit de zakken getrokken. Dat zorgde ervoor dat hij lichtelijk panisch bijna tegen het jongetje aan zwabberde. Hij sprong wijdbeens van de fiets, of beter gezegd: zijn fiets ging alleen verder terwijl hij wijdbeens bleef staan. Met veel gekletter eindigde zijn stalen ros tegen de stoeprand. Uiteindelijk kreeg hij zijn handen bevrijd. Een hoop gevloek later verdween hij om de bocht uit mijn zicht. Zo te zien had hij geen koude handen meer...

Ik had het hele spektakel kunnen volgen omdat ik inmiddels naast het fietspad beland was. Als je constant achteromkeek, had je er soms geen erg in dat het fietspad smaller was dan je dacht. Maar eigenlijk dacht ik op dat moment helemaal niet. Ik had geamuseerd naar een slapstick gekeken die zich verderop voltrokken had. En daardoor stond ik ook bijna wijdbeens in de berm. Wel met het verschil dat ik mijn fiets nog onder controle had. Een toevallige passant die de hond uitliet, keek me lichtelijk misprijzend aan. Mijn rijstijl was nou ook niet echt een voorbeeld voor anderen geweest.

Mijn fietstocht richting een nieuwe lesdag lag op de route die middelbare scholieren ook moesten afleggen. En dan kom je heel wat fietskunstenaars tegen. Van die types die bijvoorbeeld met het zojuist verworven verkeersdiploma in de hand over de stoep naar huis fietsen. Van sommige die ik tegen kwam verwachtte ik niet dat zij de eindstreep nog gingen halen. Plots viel mij aan de andere kant van de weg een man met een kind op. De jongen fietste rechtop met beide handen in de jaszakken. De man fietste ernaast, voorovergebogen met beide handen aan het stuur. Het was het omgekeerde tafereel van wat ik even daarvoor gezien had. Kijk, dacht ik, die man geeft het goede voorbeeld. En meteen werd ik er weer aan herinnerd dat het fietspad smaller was dan dat ik dacht…

Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooigeldropmierlo.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>